وطندار

ما  محکومییم به زنده ما ندن تا شاهد مرگ ارزوها یمان باشیم

می گویند غروب جایست که اسمان زمیین را می بوسد

امروز برای تو غروب می کنم کجاییی ای زمین من ؟؟؟؟؟

از شبنم عشق خاک ادم گل شد

شوری بر خواست فتنه ای حاصل شد

صد نشترعشق بر رگ روح زدن

یک قطره از ان چکید و نامش دل شد

عشق كليد شهر قلب است به شرط آن كه قفل دلت هرز نباشد كه با

هر کلید باز شود....

هفت شهر عشق شهر اول : نگاه و دلربايي

شهر دوم : ديدار و آشنايي

شهر سوم : روزهاي شيرين و طلايي

شهر چهارم : بهانه،فکر،جدايي

شهر پنجم : بي وفايي

شهر ششم : دوري و بي اعتنايي

شهر هفتم : اشک،آه،تنهايي

زندگی به من اموخت چگونه گریه کنم اما گریه به من نیاموخت

چگونه زندگی کنم. تو نیز به من اموختی چگونه دوست بدارم اما

به من نیا موختی چگونه فراموشت کنم

لحظات را می گذارنیم تا به خوشبختی برسیم ولی

افسوس خوشبختی همان لحظاتی بود که گذشت.......

دیشب داشتم تو گورستان عشق قدم می زدم خیلی حالم گرفته شد تا

چشم کار می کرد قبر بود جمع جمع عاشقا بود اینا همه عاشق دل شکسته

بودن به قبری نزدیک شدم روش رو گرد قبار گرفته بود

براش فاتحه خوندم روی اسم رو که ژاک کردم دیدم این قبر کسی هست

که دل منو شکسته بود.......( این هست رسم دنیا بشکنی می شکنن)

بخشندگی را از گل بیاموز زیرا حتی ته کفشی را که او

را لگد مال می کند خوش بو می کند.

اگر غم را چو اتش دود بود     جهان تاریک بود جاودان

هیچ زمان دل به کسی نبند ..... چون این دنیا اینقدر کوچک است که ۲ تا دل

کنار هم جا نمی شه ...... ولی اگه دل بستی هیچ وقت ازش جدا نشو چون

این دنیا اینقدر بزرگه که دیگه پیداش نمی کنی

موج اگر میدانست ساحل هیچ گاه دستش را نمیگیرد هرگز نفس نفس

نمیزد برای رسیدن..

مهربانی را در نگاه کودک منتظری دیدم که ابنباتش را به دریا انداخت

تا اب دریا شیرین شود

گفتم اگه یه روز بمیرم چکار می کنی؟؟؟ گفت: حتی فکرش رو

نمی تونم بکنم... حالا مدت هاست من بدون عشق او مرده ام

واو چه ساده از گورستان عشق من می گذرد.........

خدایا ؟ خدایا اگر تو درد عاشقی را می  کشیدی تو هم

زجر جدایی را به تلخی می چشیدی  اگر چون من به غروب

ارزوها می رسیدی  پشیمان می شودی

از اینکه  عشق را افریدی

به نام انکه مرا دیوانه تو و تو را دیونه دیگری کرد....

ای اشک بیا و یاریم کن دلم گرفته است نپرس از چه

نپرس از که؟؟؟؟؟؟؟؟

گل ها خیانت نمی کنند؟؟؟

کاش اسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را

نثار گونه های او می کرد

هیچ کس لیاقت اشک های تو را ندارد و کسی که

چنین ارزش را دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود

همیشه غم انگیز و سخت ترین لحظات روکسی واست می سازه

که زیبا ترین و شیرین ترین لحظات رو برات ساخته بود

هر گاه دفتر محبت را ورق زدی

هرگاه زیر پایت خش خش برگ ها را احساس کردی

هرگاه در میان اسمان تک ستاره ای خاموش دیدی

برای یکبار در گوشه ای از ذهن خود

نه به زبان بلکه از ته قلب خود بگو یادت بخیر

عشق یک حکم و جدایی یک قانون پس بیا حکمفرما و قانون

شکن باشیم.

مهربانی را در نگاه کودک منتظری دیدم که ابنباتش را به دریا انداخت

تا اب دریا شیرین شود

گفتم اگه یه روز بمیرم چکار می کنی؟؟؟ گفت: حتی فکرش رو

نمی تونم بکنم... حالا مدت هاست من بدون عشق او مرده ام

واو چه ساده از گورستان عشق من می گذرد.........

خدایا ؟ خدایا اگر تو درد عاشقی را می  کشیدی تو هم

زجر جدایی را به تلخی می چشیدی  اگر چون من به غروب

ارزوها می رسیدی  پشیمان می شودی

از اینکه  عشق را افریدی

به نام انکه مرا دیوانه تو و تو را دیونه دیگری کرد....

ای اشک بیا و یاریم کن دلم گرفته است نپرس از چه

نپرس از که؟؟؟؟؟؟؟؟

همیشه غم انگیز و سخت ترین لحظات روکسی واست می سازه

که زیبا ترین و شیرین ترین لحظات رو برات ساخته بود

هر گاه دفتر محبت را ورق زدی

هرگاه زیر پایت خش خش برگ ها را احساس کردی

هرگاه در میان اسمان تک ستاره ای خاموش دیدی

برای یکبار در گوشه ای از ذهن خود

نه به زبان بلکه از ته قلب خود بگو یادت بخیر

عشق یک حکم و جدایی یک قانون پس بیا حکمفرما و قانون

شکن باشیم.

اومدم  با صد امید به دلم دادم نوید

که سپیده سر زده شب غم به سر رسید

به امید اومدی که تو یار من باشی

اما باز چشمای من تو رو با غریبه دید

فصل سبز عشقمون چه زود خزون شد دل من تو سینه پیر نا تون شد

من همونم که یه روز شعر شور تو بودم

واسه ظلمت شبات کوه نور تو بودم

چرا از یاد تو رفت اون همه دل دادگی  من همونم که

یه روز سنگ صبور تو بودم

فصل سبز عشقمون چه زود خزون شد دل من تو سینه پیر ناتون شد

با همه ای لحن خوش اواییم

در به در کوچه ای تنها ایم

شهاب شبهای دلتنگی ام.

امشب مهمان کدام اسمان بودی؟هم صحبت کدام ستاره؟

همدرد کدام مهتاب؟

یادت هست؟

شب های پریشانی ام را با تو قسمت و ستاره هایم را

بغل بغل به اسمان چشمهای تو تعارف کردم.

سیاه چالهای دلتنگی ام را با لبخند هایت پر کردم.

برای گذری هر چند تیز به اسمان نگاهم برگرد

ببین چگونه ماه ذهنم در سیاره خاطرات می گرددو اشک می ریزد

بغض هایم پاسخ ریسمان فشرده گلویم را نمی دهد.

شکست عهد منوگفت:

هر چه بود گذشت

به گریه گفتمش اری چه زود گذشت

بهار بود تو بودی و عشق بود امید

بهار رفت و تو رفتی و هر چه بود گذشت

تو اسمون پر ستاره ابر چشام همش می باره

گفتگوی نابینا و ماه: نابیانا گفت دوستت دارم ماه گفت:

تو که منو نمی بینی چطورمنو دوس  داری

نا بینا گفت: اگه می دیدمت عاشق زیبایت می شودم

اما الان که نمی بینمت عاشق خودت هستم

منتظر نباش که شبی بشنوی از این دلبستگی های دنیا دل بریده ام

که عزیز بارنی ام را در جاده ای تنها گذاشته ام.

یا در اسمان به ستاره ی دیگری سلام کردم .

تو قعی از تو ندارم اگردوست نداری در همان دامنه ای دوری

دریا بمان. هر جور راحتی! همین سوسوتو از ان سوی

پرده ی دور برای روشنی اتاق تنهایی ام کافی است من که

در اینجا کاری نمی کنم فقط گاه گاه

گمان دوست داشتنت را در دفتر دلم حک می کنم .

این کار هم  نور نمی خواهد میدانم..

سلام خدا جون ؟

همه میگن که خدا ادما رو از خاک افریده؟

ولی خاک نگاه کنید خاک به این نرمی

باد اروم می بردش به هر جا که بخواد

پس چرا اونی که از خاکه مثل خاک نیستش

بعضی ها رو مثل اینکه از سنگ افریدی

یه زره مهربونی ندارن   به نظر من ادما

از سنگ ساخته شدن چون بعضی ها واقعا مثل

بت هستن مغرور سخت

حالا خدا خودت بگو اخرش سنگه یا خاک؟؟؟

درد دلم ابر تو می بارد ای عشق

دل داغ تو دارد ای عشق  باورم نیست

کسی از غم تو دل دیوانه نیازارد

باورم کسی زخم تو را بر دل خون شده نگذارد عشق

ان غریقم که نترسد از موج تن به دریای

تو بسپارد عشق

تو مقدسی مثل عبادتم

تورو دوست دارم مثل سعادتم

به تو محتاجم احتیاج من عادته نمیشه ترک عادتم

سر به روی شانه های مهربانت می گذارم

عقده ای دل می گشایم گریه ای بی اختیارم

از غم نامردمی ها بغض ها در سینه دارم

شانه هایت را برای گریه کردم دوست دارم

بزار با ابی چشمات یه اسمون بسازم با خورشیدش

اب بشم و زندگیمو ببازم بزار به رسم عاشقا

اشکاتو من ببوسم به پای عشقت پیر بشم بپوسم

من به فدای تو تو به جای همه ای گل های دنیا بخند